Παρασκευή, 2 Μαΐου 2014

Οι δημοτικές και οι περιφερειακές εκλογές.

 του Σίμου Ανδρονίδη
 υποψήφιου διδάκτορα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

  Οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές του Μαϊου είναι κρίσιμες από κάθε άποψη. Δεν συνεπάγονται  την απλή και επιφανειακή «εναλλαγή» στον δημαρχιακό θώκο, αλλά αποτελούν μία διαδικασία αντίστροφης φοράς: 



1. Από την μία πλευρά η κεντρική εξουσία επιδιώκει να ενσωματώσει την τοπική διοίκηση στο ευρύτερο και συνολικό πλαίσιο της μνημονιακής διαχείρισης και ρύθμισης. Με αυτό τον τρόπο, η τοπική διοίκηση (δήμοι και περιφέρειες) δύναται να λειτουργήσει ως αναπόσπαστο κομμάτι του κρατικού μηχανισμού, «αφαιρώντας» από την λειτουργία της το στοιχείο της εκπροσώπησης και έκφρασης των συμφερόντων των δημοτών στο τοπικό μικροεπίπεδο. 2.Από την άλλη πλευρά βέβαια, με την ψήφο τους στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές οι εργαζόμενοι και τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα έχουν την ευκαιρία να εκφράσουν την αντίθεση τους στις πολιτικές του κυρίαρχου μπλοκ εξουσίας. Έτσι, στο τοπικό μικροεπίπεδο αποκρυσταλλώνονται  αντίθετα κοινωνικά συμφέροντα και προτάγματα, τα οποία και σκιαγραφούν με ευκρίνεια την ταξική σύγκρουση ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία.
  Το αστικό κράτος, μέσω της τοπικής διοίκησης και των πολιτικών που εφαρμόζονται, συγκροτεί, διαρθρώνει και διαχέει τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης σε τοπικό επίπεδο. Ενώ οι εργαζόμενοι, μη έχοντας το «όπλο» της διοίκησης και της διαχείρισης των δήμων, αρκούνται στην εναντίωση σε αντιλαϊκές-αντεργατικές πολιτικές.
  Η τοπική διοίκηση και αυτοδιοίκηση λειτουργεί ως εργαλείο προώθησης της περιβόητης ανταγωνιστικότητας η οποία συνίσταται στο τρίπτυχο: 1. Προσέλκυση επενδύσεων, 2. Αθρόες ιδιωτικοποιήσεις που αφορούν και δημοτικές υπηρεσίες ζωτικής σημασίας για την καθημερινότητα των δημοτών, και 3. Κατίσχυση των ευέλικτων και ελαστικών μορφών απασχόλησης. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως οι δήμοι λειτούργησαν ως πεδίο εφαρμογής ευέλικτων και ελαστικών μορφών απασχόλησης, (stage, κ.α) ακόμη και πριν την «εμφάνιση» της οικονομικής-καπιταλιστικής κρίσης, κάτι που είχε ως συνέπεια την σταδιακή και επί τα χείρω αναδιαμόρφωση του όλου πλαισίου των εργασιακών σχέσεων.
  Το «μέλλον» που ετοιμάζει η κυβέρνηση για τους δήμους και τις περιφέρειες είναι το «μέλλον» των «ελεύθερων» οικονομικών ζωνών, οι οποίες και θα λειτουργούν ως το απείκασμα της εργασιακής ανασφάλειας, της διαχείρισης της ανεργίας και της εξαθλίωσης, καθώς και της απουσίας συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Η ιδιωτικοποίηση δημοτικών υπηρεσιών, (διαχείριση και αποκομιδή απορριμμάτων), δεν προοιωνίζεται τίποτε καλό για τους εργαζόμενους.
  Οι δημοτικές αρχές που ελέγχονται από τα κόμματα της συγκυβέρνησης (Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ), αποτελούν την «ώσμωση στην πράξη» των κατασταλτικών και ιδεολογικών μηχανισμών του κράτους: Μπορούν και επιδιώκουν αφενός μεν να ελέγξουν τις «ροές» της εργατικής και λαϊκής αντίστασης, (βλ. προσπάθεια περιορισμού των διαδηλώσεων, απουσία εναντίωσης στο χτύπημα των εργατικών κινητοποιήσεων από τις κατασταλτικές δυνάμεις κ.α), λειτουργώντας και ως συγκεκαλυμμένος κατασταλτικός μηχανισμός, αφετέρου δε αρθρώνουν και λειτουργίες ιδεολογικού μηχανισμού συμβάλλοντας στη χειραγώγηση των εργαζομένων, (βλ. τοπικά πελατειακά δίκτυα διαχείρισης της ανεργίας κ.α) και μέσω αυτής, στην άμβλυνση της ταξικής πάλης και σύγκρουσης.
  «Εννοούμε με τον όρο ΙΜΚ, (σ.σ: ιδεολογικοί μηχανισμοί του κράτους),  ορισμένες πραγματικότητες που εμφανίζονται στον άμεσο παρατηρητή με τη μορφή διακριτών και ειδικευμένων θεσμών».[1] Και  τέτοιες «μορφές» διακριτού και ειδικευμένου θεσμού» που συναρθρώνει κατασταλτικά και ιδεολογικά στοιχεία αποτελούν και οι δημοτικές αρχές που ελέγχονται από τα κόμματα της συγκυβέρνησης (Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ).
  Σε αυτό το πλαίσιο η εκλογή αριστερών και πραγματικά ανεξάρτητων δημάρχων μπορεί να συμβάλλει στην σταδιακή ανάδυση της εργατικής σφαίρας. Και η υποψηφιότητα του Κώστα Κουλουρίδη στον δήμο της Χαλκίδας αποτελεί μία τέτοια περίπτωση. Η πιθανή εκλογή του δύναται να συμβάλλει στη λειτουργία του δήμου Χαλκίδας ως πραγματικού «πόλου» προώθησης των εργατικών συμφερόντων. Σε αυτό το συγκεκριμένο πλαίσιο ο δήμος της Χαλκίδας μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο εργατικής ανασυγκρότησης και αναδιανομής του πλούτου, με φορά «από πάνω προς τα κάτω», συμβάλλοντας στην ανάσχεση της εργοδοτικής επίθεσης, ιδιαίτερα σε μία περιοχή (Εύβοια-Χαλκίδα) η οποία βιώνει με ιδιαίτερα οδυνηρό τρόπο τις πολύπλευρες συνέπειες της οικονομικής-καπιταλιστικής κρίσης. Η υποψηφιότητα του Κώστα Κουλουρίδη αρθρώνει και συναρθρώνει ταυτόχρονα τον προγραμματικό, ιδεολογικό και αντιηγεμονικό λόγο εναντίωσης στο κυρίαρχο μπλοκ εξουσίας με την δράση για την προώθηση και την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων.
  Η συμμετοχή στο ψηφοδέλτιο του εργαζομένων και συνδικαλιστών του εργατικού κέντρου Χαλκίδας, διαμορφώνει τους όρους εμφάνισης στην πολιτική «σκηνή» της Χαλκίδας, ενός ενιαίου και συμπαγούς εργατικού «αμαλγάματος» που επιδιώκει να αποσπάσει τον έλεγχο του δήμου από τις μνημονιακές δυνάμεις  της αντιλαϊκης και αντεργατικής διαχείρισης. Η «από τα κάτω» υποψηφιότητα του παράγει τους όρους για την πραγματοποίηση ρήξεων και ανατροπών, με την ταυτόχρονη συγκρότηση και έκφραση σε δημοτικό επίπεδο, των συμφερόντων των εργαζομένων της Χαλκίδας.
 «Η πολιτική οργάνωση της εργατικής τάξης, η πολιτική της πάλη, είναι ένας παράγοντας που καθιστά αναγκαία, αλλά ταυτόχρονα εμποδίζει, την ηγεμονική οργάνωση των κυρίαρχων τάξεων. Στην περίπτωση αυτή, το Κράτος οργανώνει πολιτικά αυτές τις τελευταίες, προσπαθώντας παράλληλα να αποδιοργανώσει πολιτικά την εργατική τάξη».[2] Η υποψηφιότητα του Κώστα Κουλουρίδη μπορεί να συμβάλλει στην «πολιτική αποδιοργάνωση της εργατικής τάξης» σε δημοτικό επίπεδο, αποτελώντας παράδειγμα ταξικής συσπείρωσης και οργάνωσης. Ενώ επίσης, το εργατικό και ταξικό πρόσημο της υποψηφιότητας του, μετασχηματίζεται αυτομάτως σε αντιφασιστικό, παράγοντας τους όρους και τις προϋποθέσεις για την αποφασιστική αντιμετώπιση του νεοναζιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής στην πόλη της Χαλκίδας.





[1] Bλ.σχετικά, Αλτουσέρ Λουί, ‘Θέσεις’, Μετάφραση: Γιαταγάνας Ξενοφών, Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα, 1999, σελ. 83.
[2] Βλ.σχετικά, Πουλαντζάς Νίκος,  ΄Πολιτική Εξουσία και Κοινωνικές Τάξεις’, Τόμος Β’, Μετάφραση: Χατζηπροδρομίδης Λ. Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα, 1982, σελ. 154-155.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Όλα τα σχόλια αποτελούν προσωπικές απόψεις των συμμετεχόντων, και με κανέναν τρόπο δεν εκφράζουν την άποψη της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΦΩΝΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ Σε κάθε περίπτωση όμως η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ διατηρεί το δικαίωμα να μη δημοσιεύει σχόλια τα οποία είναι υβριστικού ή συκοφαντικού περιεχομένου. Ανώνυμα σχόλια απορρίπτονται.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...