Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Το πολιτικό και εργατικό συμβάν: Η υποψηφιότητα του Κώστα Κουλουρίδη για τον δήμο της Χαλκίδας - Άρθρο του Σ. Ανδρονίδη

Του Σίμου Ανδρονίδη
ΟΙ πρόσφατες δημοτικές και περιφερειακές εκλογές συνοδεύθηκαν από την εμφάνιση «νέων» υποψηφίων, οι οποίοι θέλησαν να παρέμβουν ενεργά στο τοπικό κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι.



 Όμως, το «νέο» στοιχείο που κόμισε η υποψηφιότητα τους συμφύθηκε οργανικά με την υιοθέτηση ενός «νέου» ήθους συμμετοχής στο τοπικό πολιτικό γίγνεσθαι. Οι «νέοι» υποψήφιοι δεν επεδίωξαν την «ολική» αποδέσμευση τους αφενός μεν από τις αντιλαϊκές-αντεργατικές πολιτικές και από τις νόρμες διαχείρισης της οικονομικής κρίσης, αφετέρου δε από τα τοπικά και ενεργά κοινωνικά μπλοκ τοπικής εξουσίας.
 Την «ολική» αποδέσμευση από την «σύνολη» Μνημονιακή οικονομική διαχείριση την εξέφρασε η υποψηφιότητα του Κώστα Κουλουρίδη για τον δήμο της Χαλκίδας. Ο συνδυασμός της «Κινητοποίησης» όρισε και προσδιόρισε ταυτόχρονα το κοινωνικό και πολιτικό πράττειν στην ευρύτερη περιοχή της Εύβοιας, εκεί όπου η κοινωνική ανθρωπογεωγραφία άλλαξε ριζικά, λόγω των συνεπειών και της διαχείρισης των ροών της οικονομικής κρίσης προς όφελος του κυρίαρχου αστικού μπλοκ εξουσίας. Η πρωτοβουλία για την κατάθεση υποψηφιότητας πάρθηκε «από τα κάτω» και απευθύνθηκε στους «από κάτω». Οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι της περιοχής συμμετείχαν οργανικά στην κατάρτιση και συγκρότηση ενός αμιγώς εργατικού ψηφοδελτίου.
 Η συγκρότηση ενός εργατικού ψηφοδελτίου διεύρυνε τα όρια της κοινωνικής απεύθυνσης της υποψηφιότητας του Κώστα Κουλουρίδη, δημιουργώντας τις «ροές» της εναντίωσης όχι μόνο ενάντια στα πεπραγμένα της τοπικής δημοτικής αρχής, αλλά και στη «σύνολη» Μνημονιακή οικονομική διαχείριση. Αυτό το εργατικό-αντιμνημονιακό ψηφοδέλτιο διεκδίκησε την τοπική εξουσία, παρενέβη ενεργά και δραστήρια στην τοπική πολιτική πραγματικότητα, μετασχηματίζοντας δομικά την τοπική εναντίωση σε μείζον πολιτικό και εργατικό συμβάν που υπερέβη τα «σύνορα» της Εύβοιας και της Χαλκίδας. Ο συνδυασμός της «Κινητοποίησης» εγγράφεται στις αγωνιστικές και κινηματικές πρωτοβουλίες που γίνονται «από τα κάτω» και αμφισβητούν το κυρίαρχο οικονομικό πρότυπο και υπόδειγμα.
 Η υποψηφιότητα του Κώστα Κουλουρίδη αποκρυσταλλώθηκε όχι στο εκλογικό ποσοστό που έλαβε ο συνδυασμός του, αλλά στο το ότι καταφέρει να ανασυγκροτήσει και να νοηματοδοτήσει εκ νέου το κατακερματισμένο κοινωνικό-εργατικό «σώμα» της Χαλκίδας. Σε αυτό το πλαίσιο, ήταν σημαντική η στήριξη που του προσέφερε το δραστήριο Εργατικό Κέντρο της Εύβοιας, το οποίο λειτούργησε ως «μηχανισμός» εκπροσώπησης και συνάρθρωσης των συμφερόντων των εργαζομένων.
 Η συνάρθρωση συγκεκριμένων ταξικών συμφερόντων διαμόρφωσε τους όρους για την εκφορά ενός εναλλακτικού και αντιηγεμονικού πολιτικού λόγου, ενός πολιτικού λόγου που αμφισβήτησε έμπρακτα το προτσές της κυρίαρχης κοινωνικής και οικονομικής κίνησης. Ο συνδυασμός της «Κινητοποίησης» λειτούργησε ως τύποις συλλογικός διανοούμενος που μπόλιασε με τις εργατικές αξίες και πρότυπα το μπλοκ των κυριαρχούμενων της περιοχής.
 Όπως το έθεσε και ο Pierre Bourdieu, «εδώ ακριβώς ο συλλογικός διανοούμενος μπορεί να παίξει έναν αναντικατάστατο ρόλο, συμβάλλοντας στο να δημιουργηθούν οι αναγκαίες κοινωνικές συνθήκες για τη συλλογική παραγωγή ρεαλιστικών ουτοπιών. Μπορεί να οργανώσει ή να συντονίσει την συλλογική αναζήτηση νέων μορφών πολιτικής δράσης, νέων τρόπων κινητοποίησης και συλλογικής εργασίας των κινητοποιημένων ανθρώπων, νέων τρόπων επεξεργασίας σχεδίων και κοινής υλοποίησης τους».[1]
 Ο συλλογικός διανοούμενος συμβάλλει στην παραγωγή της «κοινωνικής και πολιτικής ουτοπίας». Ή μάλλον, προσπαθεί να μετασχηματίσει την κοινωνική και πολιτική ουτοπία σε ένα εναλλακτικό εργατικό πολιτικό σχέδιο, το οποίο θέλει να υπερβεί τις κεφαλαιοκρατικές σχέσεις παραγωγής. Στις δεδομένες συνθήκες της βαθιάς και οξυμμένης οικονομικής-καπιταλιστικής κρίσης, ο συνδυασμός της «Κινητοποίησης» ανασημασιοδότησε την πολιτική πράξη, λειτουργώντας ως ο συλλογικός διανοούμενος που μπολιάζει με την ιδεολογία του το «σώμα» των εργαζομένων της περιοχής.
 Το όλο πλέγμα των εξουσιαστικών κοινωνικών σχέσεων στην περιοχή της Χαλκίδας  αναδιαμορφώθηκε εκ νέου. Αυτή την φορά η εργατική τάξη εκπροσωπούμενη στο πολιτικό επίπεδο από τον συνδυασμό της «Κινητοποίησης», αντιπαρατέθηκε δομικά με το τοπικό αστικό μπλοκ εξουσίας. Το πολιτικό και εργατικό συμβάν της υποψηφιότητας του Κώστα Κουλουρίδη για τον δήμο της Χαλκίδας, εντάσσεται οργανικά σε εκείνη την πλειάδα κοινωνικών κινημάτων (Κίνημα της ΕΡΤ, κοινωνικό κίνημα στις Σκουριές Χαλκιδικής ενάντια στην εξόρυξη χρυσού) που προέκυψαν ως «απάντηση» στην διαχείριση της οικονομικής-καπιταλιστικής κρίσης προς όφελος της κυρίαρχης αστικής τάξης.
 Με αυτούς τους προσίδιους όρους εναντίωσης κινήθηκε, αμφισβητώντας έμπρακτα την καπιταλιστική «πεπατημένη». Ο Κώστας Κουλουρίδης, ένας άνθρωπος της εργατικής δράσης, πρόταξε το συλλογικό συμφέρον. Χωρίς να υποκαταστήσει τα κόμματα και τις ομαδοποιήσεις της Αριστεράς, έδρασε με γνώμονα την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων.



[1] Βλ.σχετικά, Bourdieu Pierre, ‘Για ένα ευρωπαϊκό κοινωνικό κίνημα. Αντεπίθεση πυρών ΙΙ’. Πρόλογος: Παναγιωτόπουλος Νίκος, Μετάφραση: Διαμαντάκου Καίτη, Δεύτερη Έκδοση, Εκδόσεις Πατάκης, Αθήνα, 2001, σελ.60.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Όλα τα σχόλια αποτελούν προσωπικές απόψεις των συμμετεχόντων, και με κανέναν τρόπο δεν εκφράζουν την άποψη της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΦΩΝΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ Σε κάθε περίπτωση όμως η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ διατηρεί το δικαίωμα να μη δημοσιεύει σχόλια τα οποία είναι υβριστικού ή συκοφαντικού περιεχομένου. Ανώνυμα σχόλια απορρίπτονται.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...